Στυγνοί δυνάστες τα ανόητα όνειρα
Οι βρυχηθμοί της υποχθόνιας καταιγίδας
Διαρκής απειλή
Το μικρό βιοτικό μας πλέγμα
Φυλακή ανασφάλειας αδρανών ψυχών
Κάτω είναι η γη κι ανάμεσα σε βράχους και ρίζες
Πανάρχαιοι φόβοι αργοσαλεύουν
Αδέσποτες σκιές ανίερου πολέμου
Σ αυτό το χώρο η αστραπή δεν είναι μετέωρο
Είναι τ’ οδυνηρό κρουστικό αποτέλεσμα της τόλμης
Φανταστικές στοές πλημμυρισμένες σκοτάδι κι άγχος
Ένα σακάτικο φιλί πλανιέται στον πνιγηρό αέρα
Χωρίς παραλήπτη
Οι ρίζες μοιάζουν άφταστο ιδανικό βάθους
Μας μιλάνε με νοήματα φρίκης
Την απειλή μιας νέας ασάλευτης ζωής
Μοναδική λύση ένας ληθαργικός ύπνος
Φυσικά είναι ζήτημα βάθους
Ποιο βάθος έχει η γη
Ποιο βάθος ο ύπνος.
